Informacje geograficzne o Kilimandżaro

Kilimandżaro (5896 m n.p.m.) – najwyższy masyw górski Afryki, jeden z najwyższych wolnostojących szczytów świata. Wchodzi w skład tzw. Korony Ziemi. Położony jest na południe od Równika, w północnej Tanzanii, niedaleko granicy Kenii. Masyw składa się z trzech wulkanicznych szczytów: Kibo (5896 m n.p.m.), Mawenzi (5149 m n.p.m.) i Shira (3962 m n.p.m.) oraz mniejszych stożków.

Afrykańskie słonie przemierzające tereny przy Kilimandżaro

Znaczący wpływ na klimat, faunę oraz florę tego miejsca ma bliskość Oceanu Indyjskiego. Warunki wspinaczki uwarunkowane są porami roku, olbrzymim rozmiarem, wysokością i położeniem góry na otwartej równinie. Kilimandżaro znajduje się na terenie Parku Narodowego Kilimandżaro, który powstał w 1973 roku (pierwszy rezerwat leśny i rezerwat zwierząt założono w tym miejscu w 1921 r.). Obejmuje powierzchnią 756 km kw. równikowego lasu deszczowego, wrzosowisk oraz łąk alpejskich, a także alpejskiej pustyni. W 1987 roku wpisano go na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości UNESCO.

Pierwsza wzmianka o Kilimandżaro pochodzi z II wieku. Tubylcy nazywali je „Górą Złych Duchów” albo, na cześć bóstw, „Górą Światłości”. Dach Afryki został „odkryty” dopiero w 1848 roku przez niemieckiego misjonarza Johannesa Reimanna, który wszedł na najniższe zbocza wzniesienia i, za pośrednictwem Królewskiego Stowarzyszenia Geograficznego, powiadomił świat o istnieniu we wschodniej Afryce „góry pokrytej czapą śniegu” (notabene początkowo prawdziwość tej informacji była kwestionowana przez KSG). Eksploracja Kilimandżaro rozpoczęła się dopiero w XIX wieku, gdy Tanganika, na terenie której znajdował się wówczas Dach Afryki, stała się kolonią niemiecką. Pierwszymi zdobywcami jego szczytu (1889 r.) byli: niemiecki profesor Hans Meyer oraz Szwajcar Ludwik Purtscheller. W roku 1910, jako pierwszy Polak, wspiął się na szczyt Kilimandżaro profesor Antoni Jakubski, zoolog.

Plemię masajów w Kenii

O projekcie Kilimandżaro 2008 – Mimo Wszystko

27 września wyruszymy do Kenii. Następnego dnia po wylądowaniu w Nairobi udamy się samochodami do Arusha stolicy afrykańskiego safarii. To miasto leżące w samym środku Arusha National Park, opanowane przez górujący nad nim krater wulkanu Meru, to początek naszej ekscytującej wyprawy. Kolejnym jej etapem będzie wejście do National Kilimanjaro Park przez Marangu- Gate. Podczas przygotowań doskonale poznaliśmy zasady zdobywania szczytu. Najważniejsza z nich to zachowanie stałego, wolnego tempa marszu. Musimy być przygotowani na nieprzewidywalne reakcje organizmu związane z wysokością i klimatem. Brawura znacznie obniża szanse na wygraną. Trasa trekingu poprowadzi nas zieloną równikowa dżunglą, która stopniowo zacznie się zmieniać. Las przejdzie w bezkresne pola porośnięte karłowatymi krzewami i wysokimi trawami. Następny obóz to Horombo Hut na wysokości 3720 m npm. Od tego punktu zaczniemy się zbliżać do ostatniego miejsca gdzie naturalnie występuje woda, przełęczy zwanej siodłem dzielącej stożek Kibo od Manwezi. 7 dnia rozpocznie się atak na szczyt. Ze względu na upały Kilimandżaro zdobywa się nocą. Po kilku godzinach bardzo męczącej trasy o świcie dotrzemy do brzegu krateru, tzw. Gilmans Point, aby stamtąd osiągnąć najwyższy punkt wierzchołka Dachu Afryki – 5895 m. Po zejściu ze szczytu i powrocie do Arusha rozpocznie się się drugi etap naszej przygody – Safari. Najpierw po Lake Manyara a potem słynnym Ngorongoro na terenie którego znajduje się największy na świecie kalder wulkaniczny. Jego dno jest płaskie pokryte częściowo piaskami oraz pokrywami solnymi. W okresie deszczowym do wypełnionych wodą jezior przylatują tysiące flamingów. W zbiornikach wodnych można spotkać hipopotamy. Czeka nas wspaniała przygoda. Trzymajcie kciuki za powodzenie wyprawy.

Uczestnicy

Drukuj pdf Poleć stronę

Ostatnia aktualizacja serwisu: 13.05.2010, godz. 08:56 :: Licznik odwiedzin: 449.105